Welkom in onze Holebibibliotheek


Draakplaats 2 - 2018 Antwerpen


www.holebibib.be


Open op zaterdag- en zondagnamiddag van 14u tot 16u

De catalogus kan je via deze link doorzoeken.


zaterdag 21 maart 2020

Kroniek van een infectieziekte: 'Dood in Venetië' van Thomas Mann

De dood in Venetië (originele Duitse titel: Der Tod in Venedig) is een novelle van de Duitse schrijver Thomas Mann. De novelle verhaalt van een ouder wordende schrijver, iets over de vijftig, die naar Venetië reist en daar gefascineerd wordt door een veertienjarige jongen. Deze fascinatie belet hem de op dat moment door de cholera geplaagde stad te verlaten, waarmee hij uiteindelijk zijn eigen dood tegemoet treedt.

Der Tod in Venedig werd geschreven in 1911. In 1912 werd het gepubliceerd in een gelimiteerde, door de auteur gesigneerde uitgave van 100 exemplaren en geplaatst in het literaire tijdschrift Neue Rundschau. In 1913 verscheen de publieksuitgave bij Fischer Verlag. De meest recente Nederlandse vertaling is van Hans Hom en dateert uit 2002.

In 1971 werd het verhaal verfilmd door Luchino Visconti en in 1973 ging de opera Death in Venice van Benjamin Britten in première.
https://www.youtube.com/watch?v=-pxn49yWVJk&t=3s

De dood in Venetië begint met een typering van de hoofdpersoon, Gustav von Aschenbach, een succesvol auteur, weduwnaar, de vijftig inmiddels gepasseerd en zojuist om zijn verdiensten in de adelstand verheven. Aschenbach wordt beschreven als een "praktiserend moralist", die zijn kunstenaarschap vooral te danken heeft aan een enorme wilskracht en discipline.

Op het moment dat de novelle begint kampt Aschenbach met een gebrek aan inspiratie en voelt hij onrust, die hem doet besluiten een reis te maken naar het zuiden, uiteindelijk naar Venetië, de stad "van de vergane schoonheid, het esthetische en de dood". Hij neemt er zijn intrek in het Grand Hotel des Bains op het Lido-eiland, tegenover de stad. Tijdens het diner in het hotel zit hij in de buurt van een Poolse familie. Onder hen bevindt zich een veertienjarige jongen in een marinepakje, door wiens schoonheid ("als van een klassiek Grieks beeld") Aschenbach als door een bliksemslag wordt getroffen. Hij begint de familie vanuit afstand te volgen en verneemt dat de jongen Tadzio heet.

Als Aschenbach merkt dat het hete weer in Venetië zijn gezondheid geen goed doet, neemt hij zich in eerste instantie voor de stad te verlaten, maar de aanwezigheid van Tadzio doet hem besluiten het eerste het beste excuus, een kofferverwisseling, aan te grijpen om toch te blijven. In de weken daarna ontwikkelt zijn interesse voor de jongen zich tot een ware obsessie, waarbij hij voortdurend aan hem denkt, steeds zijn nabijheid zoekt, blikken uitwisselt, maar waarbij het niet tot contact komt. In een droom vol dionysische en apollinische symbolen krijgt Aschenbach de aard van zijn gevoelens voor Tadzio geopenbaard.

Het Grandhotel des Bains op het Lido, plaats van handeling.
Wanneer Aschenbach op een gegeven moment een uitstapje maakt naar de binnenstad van Venetië, krijgt hij diverse signalen dat er een infectieziekte door de stad waart. Hij ruikt ook overal desinfectans en krijgt adviezen bepaalde dingen niet te eten. Het blijkt dat er cholera heerst, maar de autoriteiten doen er alles aan om die boodschap te verhullen, omdat ze bang zijn dat de toeristen vertrekken. Alles is onder controle, zo wordt aangegeven. Aschenbach zelf lijkt de boodschap evenzeer te negeren. Hij overweegt nog wel Tadzio en zijn familie te waarschuwen, maar doet dat uiteindelijk niet omdat hij weet dat ze dan het hotel waarschijnlijk zullen verlaten ("Het drong niet zonder ontzetting tot hem door dat hij niet meer zou weten hoe hij moest leven wanneer dit gebeurde").

Ondertussen gaat het spel tussen Aschenbach en Tadzio gewoon door. Aschenbach doet er alles aan om er goed en jonger uit te zien, gebruikt rouge om zijn bleker wordend gezicht te verhullen en verft zelfs zijn haren. Tegen zijn natuur in laat hij zich helemaal meevoeren in zijn gekte ("gekkenhaft"). Tadzio krijgt ondertussen steeds meer door hoezeer Aschenbach hem bewondert, maar verder dan een korte beantwoording van diens blikken komt het nooit, mede doordat de mensen in zijn omgeving de jongen voor de "eenzame oude man" beginnen te waarschuwen. Aschenbach volgt Tadzio en de zijnen nog een keer naar Venetië-stad, maar verliest hen al snel uit het oog, koopt een paar aardbeien en keert terug naar het hotel.

Een paar dagen later hoort Aschenbach in het hotel dat Tadzio en zijn familie Venetië gaan verlaten. Teleurgesteld en verzwakt (hij blijkt geïnfecteerd door de aardbeien) zakt hij neer in een ligstoel bij de lagune. Op een gegeven moment hoort hij Tadzio achter zich ruziën met een andere jongen, waarna deze naar de rand van de zee loopt. Als hij omkijkt naar Aschenbach, meent deze dat hij gewenkt wordt en probeert zich nog een keer op te richten ("Und, wie so oft, machte er sich auf, ihm zu folgen"). De kracht ontbreekt hem echter en hij zakt direct terug in zijn stoel. Kort daarna wordt hij gevonden. Hij is dood.

In De dood in Venetië stelt Mann de problematiek van het kunstenaarschap aan de orde, zoals hij die op het moment van schrijven ook in belangrijke mate zelf ervoer: na het succes van Buddenbrooks (1901) had hij lange tijd geen werk van een vergelijkbare dimensie weten te scheppen> De beschrijving van Aschenbach als moralist en noeste literaire werker was in belangrijke mate op hemzelf van toepassing. Voortdurend stelt de schrijver aan de orde hoe kunstenaarschap, vorm en discipline zowel bevrucht als ondermijnd worden door roes en hartstocht: "Wie ontraadselt wezen en karakter van het kunstenaarschap! Wie begrijpt de innige en instinctmatige versmelting, tucht en teugelloosheid waarop het berust!", zo schrijft hij.

Exemplarisch is de dichotomie tussen het dionysische en het apollinische, als eerder door Nietzsche beschreven: Apollo is de god van de beheersing, discipline, wilskracht, vorm en rede, terwijl Dionysos staat voor passie en voor het volgen van impulsen. Aschenbach, net als Mann zelf, voelt zich een representant van het apollinische, die de dionysische gevoelens systematisch onderdrukt. Zoals de stad een geheim in zich draagt (de cholera-epidemie), zo draagt ook Aschenbach een geheim in zich (zijn liefde voor Tadzio). Vanaf het moment echter dat Aschenbach toegeeft aan zijn impulsen en zijn rationele levenshouding laat varen, lijkt alles wat hij eerder in zijn leven verdrongen heeft naar boven te komen (waaronder zijn homo-erotische gevoelens) en stort zijn wereld direct in, met de dood tot gevolg.

De novelle zit vol symboliek die Mann vooral ontleent aan de klassieke oudheid (Charon, het noodlot, Homerische vergelijkingen, parafrases uit Plato's Faidros). Zelfs de vorm en de indeling in vijf hoofdstukken doen denken aan die van een Griekse tragedie. Ideeën over platonische liefde en schoonheid (Tadzio) keren voortdurend terug, een contrast vindend in decadentie en doodsmotieven (Venetië). Uiteindelijk weet hij geen afweerkrachten meer op te brengen tegen de onvermijdelijke dood, waar hij op afstevent.

Zelf schreef Mann aan zijn vriend, de dichter en essayist Carl Maria Weber, dat zijn novelle een hymnische oorsprong had. Tegelijkertijd is Schopenhauers cultuurpessimisme herkenbaar en noemde hij het na verschijnen "het ernstigste werk dat ik sinds Buddenbrooks geschreven heb".


Bron: Wikipedia

zaterdag 14 maart 2020

Eveneens aanwezig in de HolebiBib: M.Februari

Maxim Februari, pseudoniem van Maximiliaan (Max) Drenth (Coevorden, 23 februari 1963), is een Nederlands filosoof, jurist, schrijver en columnist. Februari publiceerde eerder onder de namen M. Februari, Marjolijn Februari en M. Drenth von Februar. Hij is de winnaar van de P.C. Hooft-prijs 2020.

Februari studeerde kunstgeschiedenis, filosofie en rechten aan de Universiteit Utrecht. In 1989 kwam onder het pseudoniem M. Februari zijn eerste roman uit, De zonen van het uitzicht, waarvoor hij het daaropvolgende jaar de Multatuliprijs ontving. In 2007 volgde De Literaire Kring. Van 1999 tot juli 2010 schreef Februari columns voor de Volkskrant; in augustus 2010 verwisselde hij deze krant voor NRC Handelsblad.

Omdat hij naar eigen zeggen te jong was om de rest van zijn leven proza te schrijven, aanvaardde Februari in 1991 een positie als aio aan de Katholieke Universiteit Brabant. Hij deed onderzoek naar economie en ethiek, wat resulteerde in de dissertatie Een pruik van paardenhaar & Over het lezen van een boek. Amartya Sen en de Onmogelijkheid van de Paretiaanse liberaal. Dit proefschrift werd genomineerd voor De Gouden Uil Literatuurprijs.

Ook De Literaire kring, over een elitair leesclubje dat door het lezen van een populaire roman geconfronteerd wordt met zijn eigen morele gedrag, kwam op de shortlist van De Gouden Uil. Het boek werd ook genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. In 2008 ontving Februari de Frans Kellendonk-prijs voor het gehele oeuvre en in 2011 sprak hij de jaarlijkse Mosse-lezing uit.
De grootvader van Februari was 'fout' in de Tweede Wereldoorlog, omdat hij dienst had genomen in het Duitse leger. Het gezin van de moeder van Februari was daardoor voor lange tijd stateloos. In een interview in 2012 gaf Februari aan dat deze episode invloed had gehad op zijn opvattingen over recht, moraal en over de "ingewikkeldheid van die dingen",

Februari was een van de geïnterviewden in het televisieprogramma Zomergasten in 2019.
In december Februari debuteerde in 1989 onder de naam M. Februari en publiceerde later onder de naam Marjolijn Februari. Over genderidentiteit als auteur en het gebruik van de naam Marjolijn zei Februari in 2007 in een interview in het NRC Handelsblad door Elsbeth Etty:

Ik heb me vroeger beijverd voor geestelijk hermafroditisme. In mijn eerste roman, gepubliceerd onder de naam M. Februari, komt voortdurend de auteur aan bod die nu weer vrouwelijk, dan weer mannelijk is. Er kwamen zes voornamen in voor, drie manlijke en drie vrouwelijke. Op verzoek van de hoofdredactie van de Volkskrant die blij was met een vrouwelijke columnist, heb ik de M. vervangen door Marjolijn.

Volgens het interview presenteerde Februari zich ook als M. Drenth von Februar:

Die naam heb ik ooit verworven, mijn ouders heten niet zo. En probeer er maar niet achter te komen hoe dat zit, want dat lukt niemand.

Op 15 september 2012 berichtte NRC Handelsblad dat Februari voortaan onder de naam Maxim Februari zou publiceren. Hij had de krant laten weten in het voorjaar van 2012 te zijn begonnen met het gebruik van mannelijke hormonen. „Dit om lichamelijk te transformeren en vanaf nu verder te leven als man.”[6] Sinds begin 2013 staat hij in de gemeentelijke basisadministratie vermeld als Maximiliaan Drenth. In februari 2013 publiceerde Maxim Februari het boekje De maakbare man. Notities over transseksualiteit.


zaterdag 8 februari 2020

Mijn broer heet Jessica van Joyn Boyne ----------------- De Boekbinder van Bridget Collins

LL,

een voordeel van boekenbeheerder te zijn is  dat je de aanwinsten van de bib als één van de eersten in handen krijgt.
De eerder grijze dagen zetten aan tot een stukje lezen en met een stapeltje nieuwe boeken onder de handen heb ik me 'laten gaan'.

Mijn broer heet Jessica van John Boyne.


Het boek is geschreven voor jongeren en de auteur, de bekende John Boyne, heeft zijn schrijfstijl wat aangepast aan de doelgroep.  Mogelijk is  dat  ook wat in de vertaling gebeurd.
Zoals de titel doet vermoeden krijgen we een transgender verhaal bekeken vanuit het standpunt van een familielid.  Met name de broer Sam.   Het verhaal ontwikkelt zich niet in een  typisch middenklasse gezin, integendeel 'Upperclass'.
Het boek  draait wat  minder om  de gevoeligheden en problemen van Jason-Jessica maar vooral  om de aanpassing aan de situatie, de daarmee gepaard gaande pesterijen en ook schaamtegevoelens van Sam, vooral veroorzaakt door zijn onmiddelijke omgeving.    Ook de ouders hebben het  moeilijk met de 'outing' van hun oudste zoon-dochter, vooral voor de reactie van de maatschappij.

Ik vind het best een goed boek.  Er is blijkbaar wat controverse over de aanpak van het verhaal, voor mij is het meer dan OK. Het siert de schrijver het thema 'genderdiversiteit' in een jeugdboek te verwerken, iets wat niet zo veel voorkomt in het aanbod. Een beetje spijtig van het slot,  iets te veel 'natte zakdoeken achtig' naar mijn zin.

In de bib vanaf heden:
F4000/4466

De Boekbinder van Bridget Collins
Een debuut dat met een knaller binnenkomt.   Een succes dus.

Een historisch fantasy boek.  Niet direct  mijn dada (fantasy) en toch. De vele  geheimen in het boek nemen je mee om deze te ontrafelen.  Zo ga je  verder lezen.  Het is een goed verteld verhaal met meerdere insteken en dat kan ik waarderen.  De auteur weet er ook  een sociaal maatschappelijk tintje aan te geven.

Een juiste datum vind je niet maar ik situeer 'De boekbinder'  eerste helft 19e eeuw.
Emmett, een boerenzoon gaat, tegen zijn zin,  in de leer bij een boekbindster.  De boekbinders maken niet alleen bijzondere boeken, zij manipuleren, op verzoek, het geheugen van mensen. Waarom Emmett bij de boekbindster moet gaan werken en welke  herinneringen hijzelf kwijt is, dat is aan u lezer om te ontdekken.

Vaststelling, het thema geheugen komt ook voor in een jeugdboek van 2015, 'Meer gelukkig dan niet' van Adam Silvera.  Heeft er iemand over het muurtje gekeken of puur toeval?

In de bib vanaf heden:
F4020/4467

bert, uw boekenbeheerder








vrijdag 24 januari 2020

Aanwinsten winter 2019-2020, met een beetje commentaar

LL,

Bij deze een aantal nieuwe boeken, sommigen zijn giften, anderen het resultaat van de aankoopronde rond Kerstmis.


Dames
Witte huizen van Amy Bloom
historische fictie over de het geheime leven van Eleanor Roosevelt
F1010/4416
In ongenade van Sarahg Dunant F1010/4449
Kamer van Emma Donoghue F1010/4451
Concertina van MJ Fitzgerald F1010/4446
Dit gaat over Sarah van Pauline Delabroy-Allard
aankoop,F1010/4465. Een hevig liefdesverhaal dat het geordende leven van het hoofdpersonage op zijn kop zet.
Colombe van Christine van  den Hove
aankoop, F1010/446.  Frankrijk, 19e eeuw, een bergdorp. Het leven van 2 sterke vrouwen
In het diepe van Kate Davies F1010/4475
gelezen door de boekenleesclub.  Vrijmoedig en grappige roman over de liefde, vriendschap  en uit de kast komen.


Bio
Saar, Roos en de mama's van Julia Vriends
het leven zoals het is over het dagelijkse leven van een lesbisch koppel met twee dochtertjes.  Geillustreerd.
F2010/4415
Onder de blauwe oneindigheid van Bart Slijper 710/4448
de vriendschap tussen Willem Kloos en Jacques Perk
Moab is my Washpot, jeugdjaren van en door Stephen Fry F2020/4438
zie bespreking van 19/10/19 op dit blog
De bananen generatie van Pete Wu.
aankoop; F2020/4469.  De worsteling te leven tussen 2 culturen (Chinees-Nederlands)

Heren
Naast het bekende 'Dood in Venetië hebben we nog enkele boeken van Thomas Mann toegevoegd.
Doctor Faustus, De toverberg en Duitsland heeft me nooit met rust gelaten (autobio)
Zoals aangekondigd op dit blog:
Marcel Proust : In de schaduw van de bloeiende meisjes  (F1020/4426);
De kant van Swann ( F1020/4427); De kant van Guermantes (F1020/4425)
Jasper en zijn knecht van Gerbrand Bakker F1020/4447
De glorieuze reis van arthur Less van AS Greer F1020/4445
Lord Byron, rockstar van Willem Persoon F1020/4442
historische fictie
Anders dan wij van Rindert Kromhout
aankoop, F1020/4459, historische fictie rond de Bloomsbury groep
Een graf in de wolken van Willem van Zadelhoff,
aankoop, F1020/4452.  Homoseksuele en andere liefde op de achtergrond van WO2 in Arnhem
Vind me van Andre Aciman
aankoop, F1020/4457.  Het vervolg van 'call me by your name'
Een jongensleven van Stephen Fry
aankoop, F1020/4464.  Boigrafie die leest als een roman.   Besproken op dit blog.
De boekbinder van Bridget Collins
aankoop,F1020/4453.  Fantasy en tegelijk facinerend.   Betoverend boek.
Een vrouw apart en de stad van Vivian Gornick
aankoop, F1020/4456.  Een wandeling van 2 vrienden.
Liefde en andere overvloed van Bart Stouten F1020/4458
Jeroen vindt een jonge man op z'n drempel en de gevolgen.
Een kamer in rome van Sipko Melissen. F1020/4463
aankoop.  Zoektocht naar de schrijver van een onbekende novelle

Jeugd
Soldaat Marie van Katrien Van Hecke F4010/4450
Meer gelukkig dan niet van Adam Silvera FF4020/4467
aankoop, fantasy, voor mijn smaak te veel 'jongerentaal'
Mijn broer heet Jessica van John Boyne F4000/4466
aankoop, het relaas van de coming out van een jonge transgender, beleefd vanuit het standpunt van de broer.
Mijn leven, jouw leven.  Hoe is het om transgender te zijn van Honor Head. aankoop, F4000/4460
info over de vele aspecten rond transgenderisme op maat van  jongeren.

Transgender
Lili Elbe, van naar vrouw.
geromantiseerde biografie van een  transman einde 1920-begin 1930
F2050/4429
Transgenderzorg van guy 't soen, luc gijs en mick van trotsenberg
080/4441
Welkom bij de club van Thomas van der Meer.
aankoop, F1050/4454.  Transgender, inkijk in een niet zo zelfsprekend leven.
Het transgenderboek van Guy t sjoen, joz motmans en ilse degryse
aankoop, 080/4468
Op de aarde schitteren we even van Ocean Vuong
aankoop, F1050/4455.  Een hele lange brief van een zoon aan z'n moeder.


Bert, uw boekenbeheerder





zaterdag 4 januari 2020

Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience: Porno, pulp & literatuur



De pikantste expo van het land is te zien in de Erfgoed­bibliotheek Hendrik Conscience in Antwerpen. Porno­romans en -bladen die van de jaren 50 tot de jaren 70 over (of onder) de toonbank gingen, onthullen een intrigerend stuk Vlaamse cultuur­geschiedenis.
Ook homoporno is aanwezig. (Maar niet echter in onderstaand filmke).

https://www.youtube.com/watch?v=x3yggB7-5d4&feature=youtu.be&fbclid=IwAR3jh-8VWEOV-aCzY46OC8YegCOilnW2n3D5DBmBSaDbPvSfsTutRb-Aleg
https://www.youtube.com/watch?v=x3yggB7-5d4&feature=youtu.be&fbclid=IwAR3jh-8VWEOV-aCzY46OC8YegCOilnW2n3D5DBmBSaDbPvSfsTutRb-Aleg