Welkom in onze Holebibibliotheek
Draakplaats 2 - 2018 Atnwerpen
Let op! wijziging openingsuren vanaf 1/4/2018
open op zaterdagmiddag van 14u tot 16u en op zondagmiddag van 14u tot 16u



De
catalogus kan je via deze link doorzoeken



zondag 30 september 2018

Boekenleesclub : Afspraak op Zondag 4 november 2018

Lieve lezers,


Om de twee maanden organiseert de Holebibib de Leesclub. Dit keer lezen we De meisjeskleedkamer van Karen Connelly. 


De meisjeskleedkamer

Seks. Dat is het enige wat ontbreekt in het drukke maar gezegende leven van Eliza Keenan, moeder van twee zoontjes, gelukkig getrouwd met een hoogleraar in de wiskunde en mede-eigenaar van de chicste bloemenzaak van Toronto. Want wie heeft er tijd of energie voor seks tussen alle dagelijkse verplichtingen door? Tot Eliza op een dag een prachtige jonge vrouw in de meisjeskleedkamer van het zwembad bespiedt. De relatie die al snel tussen hen ontstaat doorbreekt veel taboes en brengt niet alleen Eliza's eigen veilige bestaan in gevaar, maar ook dat van haar gezin en haar minnares. Maar de lichamelijkheid is zo alomvattend, zo intiem, zo eerlijk – die kan toch onmogelijk slecht zijn?

Lijkt je dit wel wat? Lees het boek en doe mee! 
Zondag 4 november 2018 vanaf 13:30
Dit is een gratis event, geen tickets/geen inschrijvingen


Elke twee maanden komt de leesclub van de Holebibib samen. 
Iedereen welkom in de Holebibib, Draakplaats 2. 

de boekenleesclub 

woensdag 12 september 2018

Het perpetuum mobile van de liefde, Renate Dorrestein

https://www.groene.nl/artikel/de-moeder-de-landmijn?utm_source=De+Groene+Amsterdammer&utm_campaign=c236bdcd0a-Dagelijks-2018-09-11&utm_medium=email&utm_term=0_853cea572a-c236bdcd0a-70965113
Renate Maria Dorrestein (Amsterdam, 25 januari 1954 - Aerdenhout, 4 mei 2018) was een Nederlandse schrijfster, journaliste en feministe.
Enkele werken van haar kan je vinden in de HolebBib.

vrijdag 31 augustus 2018

Wat het hart verwoest van John Boyne


LL,

een boekbespreking over het laatste boek van John Boyne.  Met dank aan de
voorzet  van de boekenleesclub.  

Het eerste dat me opvalt is het volume, dan  de keurige indeling in stukken van 7 jaar, van concepitie tot overlijden van het hoofdpersonage,  zuiver cronologisch zonder tijdsprongen.   

1945
We starten met een ongeboren leven in 1945 in Goleen, Ierland. 
Cyril, hoofdpersonage vertelt over zijn moeder Catherine Goggin.  Na het zichtbaar worden van haar zwangerschap wordt ze letterlijk aan deur gezet door de gemeenschap en haar ouders.  Ze vlucht naar Dublin.  De start van een een turbulent leven van haar en het dan nog ongeboren hoofddperonage Cyril Avery.    
De eerste 57 blazdzijden zijn pure tragiek  'een tear-jerker' waardig.   Ook de volgende 500 bladzijden van boek staan bol van  tragische momenten. Het is of de schrijver met het eerste stukje heeft gedacht 'alles geven, dan weten ze waar ze aan toe zijn'.    Het is wel erg goed geschreven en is, ondanks alle tranen,  bij momenten grappig, door de gebruikte uitdrukkingen  en vergelijkingen.  
Zijn het bestaande Ierse uitdrukkingen of zijn ze door de schrijver zelf  verzonnen? Ik blijf het antwoord schuldig.    
  
Een andere constante in het boek zijn de toevallige gebeurtenissen en ontmoetingen.  Bij aankomst in Dublin neemt een straatfotograaf een foto van aanstaande moeder Catherine, een foto die we nog verder in het boek zullen tegenkomen.  

1952
Zeven jaar later ontmoeten we Cyril Avery opnieuw.  Hij is inmiddels geadopteerd.  Je kunt al bedenken dat zijn leven niet eenvoudig zal zijn, een levensdurende zoektocht naar zichzelf en naar zijn ouders.
Spannend ook, we blijven niet in Ierland en vinden Cyril terug in Amsterdam en New-York. 

Als je zijn  hele levensverhaal overschouwd zit het vol van de toevalligheden en tonnen tragiek.  
JB is er wel in geslaagd de nodige humor in te steken.  Blijkbaar beheersen de Ieren de kunst die je ook ziet in sommige  britse films,  de tragi comedies.
Ondanks alle tragiek heeft het boek me niet ech gepakt.  Het is goed geschreven, leest als een trein, als een thriller, je blijft in het verhaal.  Het is zo goed  dat ik Maude Avery ben gaan zoeken bij de schrijvers,  ik was bijna overtuigd dat het om een echte auteur ging, weliswaar met een geromantiseerde levensloop. 

Bij de delen  van het boek die zich in Dublin situeren neemt JB je als het ware mee op wandeling door  te straten.  Je voelt dat hij zijn stad kent.  

JB maakt vast en zeker een afrekening met de kerk en al zeker met het personeel die de kerk beweren te vertegenwoordigen.  Een tweede guillotine staat klaar voor de huichelachtige maatschappij van Ierland, de  ouderwetse standpunten rond sexualiteit en homosexualiteit in het bijzonder en blijkbaar vooral ingegeven door de eerst genoemde, de Kerk.
Ik kijk er vanop  als ik lees dat homosexualiteit slechts in 1994 uit het strafwetboek werd gehaald.  Niet  dat we 'on te continent'  zoveel beter zijn maar bij ons gebeurde de veranderingen  toch wat vroeger.
Ik las het ierse  jeugdboek 'Wel kleur bekennen' , van John Lennon  (zit in de holebibib F4020/1368)  Ook daar is de  druk van de kerk erg aanwezig.   

De constructie  van het boek doet me denken aan een scenario voor een brits ierse productie in 10 delen. Waar wacht  BBC en Channel 4 op?.
Is het dat hoge scenario gehalte?  de veelheid aan tragiek?  Met de tijd zal ik 'Wat een hart verwoest' zeker  een tweede lezing  geven.  
Voorlopig blijf ik bij : een goed  en onderhoudend boek met uitstekende momenten. Ik vond zijn vorig boek  'De Grote stilte' gewoon  beter.

Bert uw boekenbeheerder